(၁)
ေနရာေဟာင္းကို
ျပန္ေရာက္ေတာ့လည္း
သတိရစိတ္က
ပိုတိုးမလာ …..
လြမ္းတယ္ဆိုတာ
ႏွစ္ဦးႏွစ္ဖက္ခံစားမိမွ
ျဖစ္ေပၚလာတတ္တဲ့
ေ၀ဒနာမ်ိဳးလား
ေမ့မသြားခဲ့ေပမယ့္
… သတိရတာလည္း ျဖစ္မလာေတာ့
ဥေပကၡာစိတ္က
ၾကီးစုိးသြားျပီ ထင္ပါရဲ႕ …..
သူၾကင္မွကိုယ္ၾကင္
… ေတြ႔ဆံုၾကံဳကဲြေလာကၾကီးထဲမွာ
ခ်န္ထားရစ္ႏိုင္သူတစ္ေယာက္အတြက္
အတိတ္ကေျခရာေတြၾကားထဲမွာေတာင္
ရယ္ေမာေနႏိုင္ဆဲ
ကိုယ့့္အျဖစ္က
အိပ္မက္ေတာ့
မဟုတ္ပါဘူး ..
စကတည္းက မစစ္မွန္ခဲ့တဲ့ ခ်စ္ျခင္းတစ္ခုုအတြက္
ၾကိဳျမင္ေနတဲ့
မသိစိတ္က
ရင့္က်က္သြားျပီထင္ပါရဲ႕
……..။
(၂)
ဆံုမွတ္မရွိေတာ့တဲ့
လမ္းခဲြတစ္ခုမွာ
အိပ္မက္မွ
မဟုတ္တာပဲကြယ္ ….
လက္ေတြ႔မွာ
……
ငါတို႔ တကယ္ေ၀းခဲ့ၾကျပီပဲ
……
ေလွ်ာက္ဖူးတဲ့
လမ္းတစ္ခုကေတာ့ …..
အေျပာင္းအလဲေတြၾကားမွာ
..အသားက်လို႔ ……
ရာသီအလိုက္
ေျပာင္းေနေလရဲ႕ …. ။
သြားမယ့္
လမ္းတစ္ခုအတြက္ ….
ခလုတ္ကန္သင္းတစ္ခုလို႔လဲ
…. မတြက္ခ်က္မိခဲ့ပါဘူး …..
ညည္းဆိုျဖစ္တဲ့
သီခ်င္းတစ္ပိုင္းတစ္စမွာ ….
အတိတ္ထဲက
သံစဥ္တစ္ခ်ိဳ႕မပါျဖစ္ေအာင္ …
သိစိတ္က ထိန္းခ်ဳပ္ေနတတ္ျပန္ျပီ
……။
(၃)
လြမ္းစိတ္ဆိုတာ
ဘာသာမျပန္တတ္ေတာ့ေပမယ့္ …..
တမင္တကာ ေမ့ပစ္လို႔မရတဲ့
မသိစိတ္က
သတိရတယ္ဆိုတာကို
အဓိပၸာယ္မေဖာ္တတ္ေတာ့ဘူးလို႔ ….
တစ္ဖတ္သတ္ယံုၾကည္ေနျပန္တယ္
….။
ေခါင္းေမာ့ေလွ်ာက္မိတဲ့
ေျခလွမ္းတိုင္းက …
မာနကို အေဖာ္ျပဳထားတာလို႔
စြပ္စဲြၾကလည္း ….
ငါေလ …. ဘယ္လိုတံု႔ျပန္ရမလဲ
….
မ်က္ရည္တစက္တေလေတာင္
ငါ့ေျခလွမ္းေပၚမက်ေစခ်င္ခဲ့တာ
မာနလို႔ သတ္မွတ္လည္း
…
ငါက မာနၾကီးသူတစ္ေယာက္ေပါ့
…..။
(၄)
ရယ္ေမာသံေတြက
ပီျပင္လွသတဲ့ ……
အမ်ားအျမင္မွာ
….. မာေက်ာတယ္လို႔ ထင္မွတ္ၾကတဲ့ စိတ္တစ္ခုက
အတြင္းေၾကမ်ားျဖစ္ေနမလား
…
ငါကိုယ္တိုင္ေတာင္
ျပန္မဆန္းစစ္ခ်င္ခဲ့ …….
ေျပာမိတဲ့
စကားေတြတိုင္းမွာ ….
နာမည္တစ္ခု
မေရရြတ္မိေအာင္ … ဘာသာသတိထားေနမိတာ …..
အာရံုထဲမွာ
ထင္က်န္ေနဆဲ
နံပါတ္တစ္ခုကို
မႏွိပ္မိေအာင္ ထိန္းခ်ဳပ္ေနခဲ့ရတာ …..
ရင္းႏွီးေနတဲ့
ပံုရိပ္တစ္ခုကို
အတိတ္က ေနရာေတြၾကားမွာ
… ေဖ်ာက္ဖ်က္ဖို႔ၾကိဳးစားေနခဲ့တာ ….
က်လုဆဲဆဲ
မ်က္ရည္တစ္ခ်ိဳ႕က .. အေငြ႔အျဖစ္ပဲ ပ်ံသြားခဲ့တာ ….
မခ်ိျပံဳးလို႔
နာမည္တပ္မခံရေအာင္ ……
ပကတိအခ်ိဳသာဆံုးပဲ
ျပံဳးျပတတ္ဖို႔ၾကိဳးစားေနခဲ့ရတာ …..
ရင္ဖြင့္ခြင့္မရွိတဲ့
ပတ္၀န္းက်င္မွာ
အသည္းႏွလံုးမရွိဘူးလို႔
ထင္မွတ္ေလာက္ေအာင္ ငါမာေၾကာေနခဲ့ရတာ ….
……..
……………….
…………………………
နင္ .. သိရဲ႕လား
………………….
ငါလဲ အသည္းကဲြတတ္ပါတယ္
……………….ငါလဲ ငိုေၾကြးတတ္ပါတယ္.. ငါလဲ ခံစားတတ္ပါတယ္ …..။
My Green Life
